WinterRoses View my profile

[o] 2nd.t@Korea with OnJubong P.1

posted on 15 May 2010 00:37 by onewsmile in ONEW

F5 ย่าส์!!
เค้ามาอัพบล๊อกแล้วนะ ที่จริงบล๊อกนี้เขียนเสร็จล่ะ แต่ซ่อนไว้ สุดท้ายตัดสินใจได้ว่าอัพใหม่ดีกว่า
เพราะว่าเค้าไปอ่านบล๊อกคุณน้อยหน่ามาก่อนเลยกลายเป็นว่าอัพอะไรเหมือนกันไปหมดเลย
ไม่อยากอัพเหมือนไม่อยากเอาความรุ้สึกคนอื่นมาเขียน เลยขอเวลาทำใจก่อนเพื่อทำตัวเองให้กลับมาสู่โลกปกติได้ก่อน
เอาล่ะจะอัพแล้วนะ

*หมายเหตุ* เอนทรี่นี้รูปน้อยเพราะไม่ค่อยได้ถ่ายอะไรเลย เหนื่อยเกินจะยกกล้อง
    --------------------------------------

เมื่อปีที่แล้ว แค่คำพูดเล่นๆขำๆ ในโทรศัพท์ว่า "พี่หน่าปีหน้าถ้าอนยูเล่นละครเวที พี่หน่าไปดูจินกีเล่นละครเวทีกับเค้านะ"
ใครจะคิดว่าปีนี้มันจะเกิดขึ้นจริงๆ งั้นก็ขอทำตามสัญญาที่ไม่ได้ตั้งใจหน่อยเถอะ!!!

พี่หน่า...งั้นเรา 2 คนไปดูอนจูบงกันนะ

 =================================================

วันแรก อากาศเลขตัวเดียว+พี่ชาย

ออกจากไทยไปด้วยอากาศร้อนพร้อมกาย่า กาย่าเป็นชื่อลิงชิมแฟนซีที่เค้าดูในทีวีก่อนขึ้นเครื่องบิน (ดูตั้งกะกาย่าเกิดจนกาย่ามีลูก)
เค้าเดินทางโดยสายการบินจินแอร์ถามว่าเป็นไงบ้าง ก็โอเคนะ ก็เครื่อง low-cost มันก็ต้องแบบนี้
ถือว่าคุ้มอยู่นะ ใครอยากลองนั่งก็ลองนั่งดูแล้วกัน แต่ขอเตือนถ้าใครกลัวเวลาเครื่องบินตกหลุมอากาศแบบเค้า
ให้กินยานอนหลับก่อนขึ้นเครื่องเยอะๆ ไม่ก็ห้อยพระขึ้นไปหลายองค์ๆ เพราะตอนตกหลุมอากาศ
โรสท่องนะโมร้อยจบ ก็ยังไม่ถึงเกาหลีสักที เครื่องมันลำเล็กตกหลุมทีสั่นทั้งลำ โคดกลัว...
เรื่องเซอร์ไพรส เค้าเจอพี่ชายแท้ๆของตัวเองบนเครื่องบิน ตกใจเลย ไม่คิดว่าจะเจอไม่เจอกันมา 3 ปีแล้ว
พอดีที่นั่งบนเครื่องบินมันว่างๆ เลยไปเม้าท์กับพี่ชายซะเพลินเลย พี่เค้าพาภรรยาไปฮันนีมูน แถมรู้ด้วยว่าน้องบ้าศิลปินเกาหลี
เพราะพ่อเอาเราไปแฉกับพี่ๆ คุยไปคุยมา เหมือนพี่อยากให้เราพาเที่ยวเกาหลี ...แต่พี่ไปกับเมียเถอะคะ
หนูมาทำงาน 555 ต้องโกหกไม่กล้าบอกว่าที่มาเนี่ยก็มาบ้าดารา เดี๋ยวงานเข้า คุยกับพี่ชายประมาณเกือบชม.
กลับมานั่งที่รอเวลาถึงอินชอน กัปตันจินแร์แอบแว๊นซ์ด้วยเหอะคงเป็นเพราะใส่เกงยีนส์ขับเครื่องบินแน่ๆเลย
ถึงอินชอนเร็วไป กัปตันก็เลยใจดีพาเราบินรอบอินชมแสงไฟสนามบินเป็นชม.เลยซะงั้น
ในที่สุดก็เครื่องก็ลงจอด...ว้าว...จะได้เจออนจูบงพรุ่งนี้แล้ว..แต่ก่อนจะเจออนจูบงอิพี่จะรอดตายจากความหนาวมั้ย?
ก้าวขาข้างแรก ไหนบอกไม่หนาวเท่าไรไง นี่มันอะไรกัน สั่นตั้งกะในสนามบินแล้ว ดีเอาเสื้อมาด้วย ว่าจะทักทายพี่ชายก่อนแยกไปหาผู้ชาย
มองนาฬิกา+ความหนาว พี่ชายคะ เจอกันที่ไทยแล้วน้องสาวจะโทรแล้วกัน
ลากขาตัวเองฝ่าความหนาวมาถึงตม. อืม ตอ..มอ..Pass ชีวิตฉันต้องโดนแต่คนกลั่นแกล้งใช่มั้ย?
รีบวิ่งไปเอากระเป๋าใส่เสื้อคลุมกวดไปให้ทันรถเบอร์ 6011 เข้าโซลเที่ยวสุดท้าย ออกมาซื้อตั๋ว+รอรถเมล์
เริ่มรู้สึกดีกับคนเกาหลีแล้วล่ะ (หลังจากเจอตม.ไป)คุณอา+คุณลุงที่ดูแลรถเดินมาถึงหน้าห้องตั๋วถามเราไปไหนเดินมาส่งเราที่รอรถ
ถามกระเป๋าใบไหนแปะเบอร์เอาเข้าใต้ท้องรถให้ ขึ้นรถเมล์คุณพี่คนขับก็น่ารัก ดูแลความปลอดภัยบอกให้คาดเข็มขัดด้วยนะครับ
เราก็นั่งไปบ่นหนาวไป แล้วก็เริ่มร้อน ก็เล่นไม่เปิดแอร์บนรถเมล์เลย ใช้เวลาถึงสถานีที่เราจะลงแค่ 45 นาทีเอง เร็วได้อีก
พอลงรถปุ๊บ..ออมมา!!!! แม่จ๋า อิลูกหนาวเข้าไส้ ไอ้กระเป๋าเจ้ากรรมนายเวรจะหนัก+เยอะไปไหนเอาของมาถวายใครกันฟร่ะ!!
แล้วมาถึงกลางคืน เกาหลีก็เปลี่ยนไปไม่ได้มาแค่ปีครึ่งกว่าๆ เปลี่ยนไปมากมาย เย้ย...งงไปหมดเลย
กว่าจะหาเกสเฮ้าท์เจอได้ ถามคุณป้าเกาหลีอีกสองท่าน คุณป้าก็ดูจะไม่รู้จักแต่ก็พยายามช่วยเรา ใจดีจัง^^
แต่เราก็เพิ่งตัวเอง เพราะถ้าเชื่อคุณป้าล่ะก็...ได้ไปนอนหนาวตายหน้าชางด๊อกกุงแทนแน่ๆ 
พอไปถึงที่พัก ได้เรื่องเลยที่พักมีปัญหา 2 คืนแรกต้องระเห็ดไปนอนที่อื่น ยังดีที่เค้าจัดการให้เราได้ หาที่อยู่ใหม่ได้
แถมทำอิโรสเปิดหูเปิดตา..ค้าง!! ไป 2 คืนเลย (ได้ดูอะไรที่ไม่คิดว่าจะได้ดูจนลืมไปเลยว่ามีนัดพบปะกับอนจูบง)

เก็บของเข้าที่พักไปแล้ว ได้เวลาออกแรด ไปหาน้องคนไทยที่รู้จักกัน เอาส่วยไปส่งเล็กน้อย อยากออกเที่ยวด้วยแหละ
โชคดีที่ซับเวย์ยังไม่ปิด เลยได้นั่งซับเวย์วงเหล้าเกาหลี เพราะเจอแต่อาจอชีเติม s (เพราะหลายคนเมากันมาเลย)
ถึงขนาดเดินเปลี่ยนสายไฟรถไฟทั้งที่หลับตาได้ วันศุกร์นี้เหมือนเป็นวันเมาแห่งชาติเกาหลี พอไปถึงสถานทีที่เคยนัดกับน้องไว้
ไปเอง งงเอง ไปแบบมั่วๆ เพราะมีปัญหาใช้  T-money card โทรศัพท์ออกไม่เป็น
โคตะระอภิมหาควายไทยเฉิดไฉไลที่ตู้โทรศัพท์เกาหลี เราก็จ้องแต่จะเสียบบัตร เสียบัตรไปตู้มันก็ด่าว่าไม่ใช่ๆ
แล้วต้องทำไงว่ะเนี่ย.. ไปตายเอาดาบหน้าว่ะ ไปถึงซับเวย์ที่น้องคนไทยเคยบอกว่าอยู่ที่นี่
โอ้..หนาว...บรึ้ยมากๆ ควันออกปากมีความสุขไม่เจอนานแล้วนานแบบนี้ เล่นให้พี่หน่าดู
โดนกระแนะกระแหนอีกว่า แล้วไง..ก็เค้าไม่ได้ไปขุดทองที่รัสเซียด้วยนิ่ ก็ตื่นเต้นกับควันออกปากเป็นธรรมดา
เข้าเซเว่นเกาหลียอมซื้อของแลกเหรียญ เพราะถามถึงโฟร์การ์ดคุณพี่ก็ชี้แต่ตู้โทรศัพท์ = ="~ ไม่พูดด้วยแล้ว
โทรหาน้อง-น้องบอกทางยังไม่ทันจะคุยรู้เรื่องตัดซะแล้ว เหรียญหมด
เอาไงดีว่ะ...เอาว่ะลองเดินดู!! เดินไปเดินมา เดินอ้อมไปไหนต่อไหนสุดท้ายไม่รอด
จนปัญญาเลยไปหาโฟนการ์ดมาโทรอีกทีกว่าจะได้เรื่องกว่าจะคุยกันได้ น้องคนไทยก็เดินออกตามหาเราเช่นกัน
ซึ้งใจ..คนไทยเจอในความหนาวที่เกาหลี TT^TT ทรมาณค่ะ
เลยเดินตามน้องไปนั่งที่ร้านแกฟา คุยกันเรื่องโน้นเรื่องนี้ ขอยืมน้องเล่นเนตเพราะต้องเช็คข้อความจากโอนิวสไตล์แต่ก็ไม่มีมาเพิ่ม
(ก่อนไปเกาหลี เค้าแอบนัดกันไว้ จะไปกรีดร้องเรื่องจูบงกัน 555)
เลยถามน้องคนไทยซะเลยว่าที-มันนี่เนี่ยมันโทรศัพท์ไง..โอ๊ย..พอรู้มันโคดง่าย
ก็แค่วางบัตรอิตรงรูปบัตร T-money ก็จบ ควายๆๆๆ เรียนจบ IT ทำไมคิดไม่ได้ว่า
RFID มันใช้วิธีนี่ไม่ได้ใช้เสียแบบ Chip จบป.ตรีไม่ช่วยให้เขาอิโรสแหลมน้อยลงเลย อายกันตั้งกะคืนแรก
ตอนนั้นก็ตี 2 แล้ว ควรกลับที่พักได้แล้ว อนจูบงนัดกันไว้อย่าลืมๆๆ กลับซับเวย์ไม่ได้แล้วด้วยเลยเวลาแล้ว
ต้องแท๊กซี่อย่างเดียว บอกว่าไปชางด๊อกกุงก็งงๆ เหมือนว่าตี 2 แบบนี้พวกแกจะไปเที่ยววังเนี่ยนะ
ไม่ใช่ค่ะ คือหนูจะไป ชางด๊องกุง ชองโนซัมกา หนูอยู่แถวๆนั้นคุณพี่เลยเข้าใจไปส่งเราได้
เดินกลับเข้าโมเตล..จัดของเคลียร์กล้อง พรุ่งนี้เพื่อจูบงฟอร์แมตทิ้งทุกสิ่งอย่างชาร์ตแบตเรียบร้อย
ใส่เลนส์เทเลแล้ว ไม่กะถ่ายที่เที่ยวเลย ไปเพื่อจูบงเพียวๆ
ตอนแรกอิโรสก็คิดแต่อนจูบงวันพรุ่งนี้..แต่ความชั่วที่มีในใจก็ได้บังเกิดเมื่อมันเปิดไปทีวีช่อง 99 และช่อง 04
แม่เจ้า...หนังโป๊เกาหลีที่ขึ้นเรทว่าอายุ 19 ปี ลองส่องกระจกถึงหน้าจะดูไม่ถึงวัย 19 แต่หน้าพาสปอร์ตเลยไปแล้วล่ะ
งั้นขอดูซะหน่อยแล้วกัน (อายุขนาดนี้ก็พอจะผ่านอะไรมาบ้าง แต่เด็กๆไม่ควรเอาเยี่ยงอย่างนะคะ) ดูไปก็ขำไป เพราะพอฟังเกาหลีออก
ตลกดี แต่หนังโป๊เกาหลีในเคเบิ้ลทีวีไม่มีอะไรหรอกนะ อย่าคาดหวัง ไม่เห็น ... หรอก เค้าไม่ถ่ายให้ดู ก็บอกว่าว่าเรท 19
จะเอาอะไรมาก...มันยังดูถึงตี 4 บ้าไปแล้ว ง่วงจริงๆแล้วล่ะเลยหลับไป เปิดทีวีทิ้งไว้เปลี่ยนช่องแล้วนะ กลัวคนข้างๆตื่นมากตกใจตายซะก่อน 555

*พักสาย*

 =======================================================================

วันที่สอง อนจูบงขอ 2...จุกน้อยของอิพี่ที่แสนจะคิดถึง~~

ตื่นมาตอนเช้า เรียกว่าเช้าได้มั้ย? คือสายกว่าพี่หน่าโคดๆ งองแงเล็กน้อยเพราะไม่อยากตื่น
เค้านะอะไรก็โอเค ยกเว้นการนอนเค้าสามารถทิ้งทุกอย่างได้แค่ขอให้นอนเต็มที่เท่านั้นแหละ
แล้วจะงองแงไม่ยอมตื่นด้วย ง่วงนอนมากเพราะอิหนังโป๊เรท 19 เมื่อคืนนั้นแหละ ไม่สนใจอนจูบงมันแล้ว ง่วง
แล้วก็คิดได้ เฮ้ยนัดกับโอนิวสไตล์ไว้ ต้องลงไปเช็คเมลอีก ก็เลยยอมตื่น อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย
ไปเช็คเมลโอนิวสไตล์ตอบมาแล้วพร้อมเบอร์โทร มาสเตอร์เวบบอกว่าจะพาเพื่อนมาด้วยอีกคน นั้นแน่ระแวงกลัวพูดปะกิดกะเค้าไม่ได้ละซิ
(สงสัย sj ลืมไปว่าเค้าก็โง่ปะกิดเหมือนกันนั้นแหละ)
เค้าเลยต้องกลับไปที่ห้องพักอีกทีไปเอาของฝากมาเพิ่มอีกชุดนึง
ก่อนไปเลยกินข้าวไปก่อน อร่อยมากๆเลย จากที่หลอนตำนานอาหารเกาหลีคราวก่อน แต่ครั้งนี้ไปโคดประทับใจ อร่อยมาก
อาจุมอนิมก็ใจดี เห็นอิโรสซดแต่น้ำก๋วยเตี๋ยวเดินมาถามเอาน้ำเพิ่มมั้ย? แต่เค้าบอกไม่เป็นไรค่ะ แค่นี้ก็จะอร่อยจะแย่แล้ว อิ่มด้วย
เค้าชอบ"วังมันดู"ร้านนี้มากๆเลย อร่อยๆ ที่ชื่อ "วังมันดู" ไม่ได้ชื่อ "มันดู"ธรรมดาๆ เพราะว่าขนาดมันอลังการกว่าปกติ
ใหญ่มากกกกกกกกก แถมอร่อยมาก..อยากกินพระราชามันดูอีกจังเลย หลังจากอิ่มก็ไป coex ทันที
ลงสถานีซัมซองทางออก 6 ไม่ต้องกลัวหลง เพราะโปสเตอร์อนจูบงแปะตรงลิฟต์แก้วกระแทกตาเลย
แต่อย่าคิดว่าใหญ่ขนาดนี้จะถ่ายรูปอนจูบงได้ง่ายๆนะ ประชากรเกาหลีเดินกันตลอดเวลา..
เมื่อวานเจอซับเวย์วงเหล้า วันนี้เจอลานประลองสิงห์อมควันพ่นใส่หัวตรู = ="
เดินผ่านแล้วหัวท่านจะเหม็นประหนึ่งไปกินเนื้อย่างเกาหลีมา  สูดปืด!!~ นิโคตินเกาะปอดซ้ายเต็มไปเลยค่า...

ลิฟต์ที่นี่จะไม่เรียกลิฟต์นะ จะเรียกว่า elevator โปรดอ่านแบบสำเนียงเกาหลีด้วย (ลองไปหากันดูนะ)
กดลิฟต์ไปที่ชั้น 5 ตั้งใจว่าให้จัดการเรื่องบัตรเสร็จก่อนเดี๋ยวจะโทรหาโอนิวสไตล์
แต่ที่ไหนได้ แค่ขึ้นลิฟต์ไปพี่หน่าสะกิดๆนั้น sj ปะ-ใช่โอนิวสไตล์ม่ะ อิโรสผู้กำลังตื่นตะลึงกับอนจูบงเต็มไปหมดเลย
ก็เลยพูดว่าไม่ใช่มั้ง? พอหันกลับไปดูอีกที ใช่เลย!! ซูจอง..ซูจองหันมา โรจึ!! กรี๊ดๆ เจอกันแล้ว
ซูจองกับเมอิลนูนา(พี่อีกคนที่มาเป็นเพื่อนซูจองอยู่ในโอนิวสไตล์นี่แหละ user พี่เค้าคือ เมอิลอนยู เรียกย่อๆว่า เมอิลแล้วกันนะ)
มารอพวกเราก่อนเพราะกลัวพวกเราจะหาไม่เจอ แล้วอิโรสไปสายจริงๆก็ไม่ได้สายหรอกนะ แต่นัดว่าถึงแล้วค่อยโทร
2 คนนี้น่ารักดี เล่นนั่งดักทางขึ้นบันไดเลื่อนเลยประหนึ่งว่าพวกแกจะมาจากทางไหน ยังไงก็ต้องเห็นฉันสองคน
น่ารักดีแท้คนชอบจินกีเนี่ย 555
เม้าท์ๆคุยกันซูจองก็ทำหน้างงเหมือนจะพูดอะไรดีๆ ได้แต่มิสยูๆๆ แล้วก็พูดว่า ออตอเคๆๆ เหมือนอยากคุยแต่ทำไงดี
เมอิลนูนาเลยช่วย เราก็บอกซูจองว่าไม่เป็นไรๆ เอาของไปก่อนๆ เอาของให้ก็ดีใจใหญ่เลย แต่ดูเมอิลนูนาจะตกใจสุด
เพราะคงไม่คิดว่าเค้าจะให้ด้วย พี่หน่าบอกเมอิลนูนาว่า โรสอ่านข้อความซูจองแล้วรู้ว่ามีอีกคนมาเลยไปเอาให้เพิ่ม ไม่เป็นไรไม่ต้องคิดมาก
ซูจองบอกว่าไม่รู้ว่าจะมีของให้ด้วย เลยไม่ได้เอาอะไรมาเลย แล้วก็ ออตอกเคๆๆ ต่อไป (ในใจกะจะร้อง อามิโก ใส่แกล้งไปเลย แต่กลัวแป๊ก)
เราก็บอกซูจองเควนชานา คอกจองมาๆๆ มันก็ แต้งกิ้ว ออกตอเคๆๆๆ
เราเลยทวงสัญญาเรื่องถ่ายรูปคู่กัน ซูจองตกใจ เราเลยแกล้งต่อเดินเข้าไปดึงเสื้อบอกว่า อย่าบอกนะลืมไปแล้ว
ซูจองหัวเราะ 555 ถ่ายก็ได้ๆๆ เลยไปถ่ายกะอนจูบง
เราตั้งใจไว้ว่าจะถ่ายท่าไฮไฟท์กับพี่อีกคนที่เล่นเป็นจุบงเหมือนอนยู
แต่โดนเมอิลนูนากับซูจองเห็นซะก่อน เลยหัวเราะ แล้วบอกไม่ได้นะๆๆ เราก็แหะๆ ก็อยากทำอะ
(สุดท้ายคนมาเยอะอิโรสอดถ่ายไฮไฟท์เลย)


เมอิลนูนาก็เล่าให้ฟังว่า "ซูจองบอกว่าโรจึดูแลเค้าที่ไทยด้วยชวนไปยืนถ่ายรูป หาที่ดีให้ๆ
ซูจองดีใจมากๆ วินเทอร์โรจึใจดี แถมยังให้รูปอนยูที่ไทยอีก ใจดีจริงๆ ชอบโรจึมากๆ"
เค้าเลยบอกว่า "ไม่หรอกซูจองเค้าเก่งด้วยตัวเองนะ โรสเองไม่ได้ช่วยอะไรเลย
ซูจองเก่งมากที่หาที่ถ่ายรูปอนยูสวยๆ ฉันแค่ยืนอยู่เฉยๆเท่านั้นเอง"
แล้วเค้ากับเมอิลนูนาหันไปหาซูจอง ตลกอ่า... ซูจองทำหน้าอยากรู้ พูดว่า ออนนี มวอโยๆๆๆ มัลเรบวาๆๆ มวอ มัลเรโยๆๆๆ เค้าเลยบอกซูจองว่า ความลับ ก็ตลกกันไป
(ซูจองรุ่นเดียวกับจินกีนะ แล้วนิสัยก็เด็กน้อยน่ารักมากๆเลย)
พี่หน่าเดินกลับมาพร้อม pamphlet เลยถามเมอิลนูนาว่าเราเอาไปมากกว่านี้ได้มั้ยจะเอาไปแฟนที่ไทย เมอิลนูนา+ซูจองบอกว่าได้
แล้วซูจองก็หันหลังหายไป แล้วก็กลับมาพร้อม pamphlet อนจูบงปึกใหญ่..หนามาก เอามาถล่มบ้านหรอซูจอง!! O.O
ซูจองไปขโมยตรงข้างหลังซุ้มขายของมาให้ บอกเอาไปเลยมีอีกเพียบ นี่มันอาชญากรรมเพื่ออนจูบงชัดๆเลย
เดินไปหาที่นั่งคุยกันสักพักซูจองกับเมอิลนูนาก็เหมือนจะชวนไปกินข้าวด้วยกัน แต่เรากินมาแล้ว
จะไปนั่งด้วยดูพวกเค้ากินข้าวกันก็เกรงใจ เลยบอกว่าจะนั่งรอตรงนี้แหละ
ก็เลยหาที่ถ่ายรูป ดู pamphlet + photobook ไป แล้วสายตาก็ไปเตะกับอะไร
 

ดูรูปเลย....


อนยูชายนี่ แสดงเป็น ซอกบง!!! เฮ้ย...ทีมงานเกาหลี...อีจินกีเล่นเป็นจูบงไม่ใช่หรอ
เลยเปิดไปดูของคนเล่นเป็นพี่ชายนั้นปะไร ก็พิมพ์ว่าแสดงเป็น จูบง  ฮาเหอะ!!!~

รอเวลาประตูเปิดแล้วแต่นูนาเกาทั้งสองยังไม่กลับมา เราเลยเข้าไปก่อนเพราะง่วงนอนกะว่าจะไปนอน
แต่พอเราเริ่มคุยกันเป็นภาษาไทยก็กลายเป็นจุดเด่นไป คนเกาหลีรอบข้างดูสนใจ สนใจไม่พอนินทาเราด้วย
คือเค้าแปลเกาหลีได้อะ อย่านินทาได้มั้ย? มาถามกันเลยดีกว่า ไม่ต้องเดามาจากประเทศอะไร
หน้าอย่างนี้ ทา-อี-เลน-ดึ แพก พอ-เซน-ทึ!!เจ้าค่า
แล้วก็ถึงเวลา ตอนแรกไม่ได้ตื่นเต